Your Trash. My Trash. Everyone’s Trash เมื่อโลกกําาลังจะกลายเป็น ลานขยะ

0
14

Since 1992, China has recycled more than 106 million tons of waste which accounts for half of the world’s garbage, most of it plastics, contaminated garbage, and electronic waste. Weak environmental laws in these countries have now caused soil and water pollution in areas near recycling and sorting sites.

In an act that signals Western nations to clean up their act, Thailand and the Philippines early this year rejected thousands of tons of non-recyclable waste from South Korea and Canada. Shortly
after, Malaysia followed suit, banning 3,000 tons of contaminated waste from the US, Canada, Australia, and the UK.

What they did is justified. Why should they take in more rubbish when their countries are already overflowing with their own? A 2017 Ocean Conservancy report found that just five Asian countries – China, Indonesia, the Philippines, Vietnam, and Thailand – dump more than half of the eight million tons of plastic waste that ends up in oceans every year.

At the ASEAN summit in June, leaders have announced the Bangkok Declaration on Combating Marine Debris and the ASEAN Framework of Action on Marine Debris to tackle the issue. Plastic waste imports will worsen the region’s problem. The best solution is to shift our focus from ‘recycle’ to ‘reduce’ and ‘reuse’. Taking responsibility for our planet is everyone’s problem.

W hen China announced last year that it would no longer accept garbage

and plastic waste from the West, ending its status as ‘the world’s dumping ground’, environmentalists welcomed the news as a wake- up call for the world to clean up its backyard. The reality, however, is another story.

Major garbage exporting countries, including the US, the UK, Japan, South Korea, Singapore, and Australia, have instead turned to Southeast Asia as their new destination, exporting the waste legally and illegally to the region where Chinese companies have relocated from China to continue cashing in on the lucrative recycling business.

บ นโลกใบน้ี มนษุ ยไ์ มว่ า่ จะชนชาตใิ ด อาศยั อยแู่ หง่ หนใด ตา่ งมคี าํา วา่ “บา้ น” ในภาษาของตนทง้ั สน้ิ อนั ทจ่ี รงิ ถา้ ตดั

เสน้ กน้ั ทางการเมอื งและภมู ศิ าสตรแ์ ลว้ เราทกุ คนมบี า้ นหลงั เดยี วกนั นน่ั กค็ อื โลกกลมๆใบน้ี แตต่ อนนส้ี มาชกิ ในบา้ น
กาํา ลงั เปลย่ี นใหโ้ ลกกลายเปน็ ลานขยะขนาดใหญข่ องจกั รวาล โดยเฉพาะสมาชกิ รนุ่ ใหญท่ ผ่ี ลติ ขยะมากกวา่ เพอ่ื น แตก่ ลบั โยนภาระใหส้ มาชกิ รนุ่ เลก็ จดั การ ในขณะทต่ี วั เองมงุ่ หนา้ ผลติ ขยะลน้ โลกตอ่ โดยสว่ นใหญเ่ ปน็ ขยะพลาสตกิ ทใ่ี ชเ้ วลา หลายรอ้ ยปแี ละอาจจะถงึ พนั ปใี นการสลายไปจนหมด

เมอ่ื ปลายเดอื นพฤษภาคมทผ่ี า่ นมา รฐั มนตรวี า่ การ กระทรวงสง่ิ แวดลอ้ มของมาเลเซยี ประกาศสง่ คนื ขยะพลาสตกิ ปนเปอ้ื นจาํา นวน 3,000 ตนั กลบั ไปยงั ประเทศตน้ ทาง ไดแ้ ก่ สหรฐัอเมรกิาแคนาดาออสเตรเลยี และสหราชอาณาจกัร ตามหลงั เวยี ดนาม ไทย และฟลิ ปิ ปนิ ส์ ทเ่ี พง่ิ สง่ คนื ขยะ พลาสตกิ 1,200 ตนั ทไ่ี มส่ ามารถรไี ซเคลิ ไดก้ ลบั ไปเกาหลใี ต้ และอกี 2,400 ตนั ทถ่ี กู ลกั ลอบนาํา เขา้ กลบั ไปยงั แคนาดา

การประกาศของมาเลเซยี นน้ั นอกจากเปน็ การลกุ ขน้ึ มา ปกปอ้ งประเทศของตนจากมลพษิ พลาสตกิ ทก่ี าํา ลงั กระจายไป ทว่ั โลกแลว้ ยงั สะทอ้ นถงึ จดุ ยนื ของประเทศสมาชกิ อาเซยี น ทง้ั หมด ทต่ี า่ งเรม่ิ ลกุ ขน้ึ มาปฏเิ สธการเปน็ ประเทศตน้ ทาง
กาํา จดั และรไี ซเคลิ ขยะพลาสตกิ และขยะปนเปอ้ื นจากประเทศ พฒั นาแลว้ โดยเฉพาะจากอเมรกิ าและญป่ี นุ่ เมอ่ื จนี ประกาศ แบนขยะพลาสตกิ จากประเทศตะวนั ตกตง้ั แตต่ น้ ปี ค.ศ.2018 หลงั จากทต่ี อ้ งรบั ภาระรไี ซเคลิ ขยะเหลา่ นต้ี ง้ั แตป่ ี ค.ศ.1992 นบั เปน็ จาํา นวนกวา่ 106 ลา้ นตนั คดิ เปน็ ครง่ึ หนง่ึ ของปรมิ าณ ขยะพลาสตกิ บนโลกเลยทเี ดยี ว

ในสว่ นของไทยนน้ั รฐั บาลประกาศแบนขยะอเิ ลก็ ทรอนกิ ส์ 432 ชนดิ ไปแลว้ เมอ่ื เดอื นกนั ยายนทผ่ี า่ นมา โดยมผี ลทาง กฎหมายไปเมอ่ืตน้ปนี้ีนบัวา่เปน็การตดัสนิใจทถ่ีกูตอ้งอยา่งยง่ิ เพราะในชว่ งหลงั เทคโนโลยกี ารผลติ พลาสตกิ กา้ วหนา้ ขน้ึ ทาํา ใหม้ คี ณุ สมบตั ทิ เ่ี หนยี ว ทนทานตอ่ ความรอ้ น พลาสตกิ หลายชนดิ จงึ กลายเปน็ ขยะทไ่ี มส่ ามารถรไี ซเคลิ ได้

18 ข้ามห้วงมหรรณพ

Left page image: earththailand.org

เมื่อไม่นานมานี้ นักดําานํา้าได้พบกับ ถุงพลาสติกและกระดาษห่อทอฟฟี่ นอนนิ่งอยู่บนพื้นมหาสมุทรในจุด ที่เชื่อว่าลึกที่สุดในโลก

สง่ิทเ่ีกดิตามมาคอื เหลา่ประเทศทพ่ีฒันาแลว้กาําลงัถกูบบี ใหย้ อมรบั ความจรงิ วา่ ถงึ เวลาแลว้ ทต่ี อ้ งลกุ ขน้ึ มาทาํา ความ สะอาดบา้ นของตนเอง ขณะนล้ี านขยะตามประเทศตา่ งๆ เหลา่ นเ้ี ตม็ ไปดว้ ยขยะพลาสตกิ ทส่ี งู เปน็ ภเู ขาขนาดยอ่ มๆ จนตอ้ งมกี ารหาทท่ี ง้ิ ใหม่ หรอื ขออนญุ าตใชว้ ธิ กี ลบฝงั แทน แตก่ ารฝงั กลบนน้ั เปรยี บเสมอื นการกวาดขผ้ี งไวใ้ ตพ้ รม เพราะเมด็ พลาสตกิ ทย่ี อ่ ยสลายจะปนเปอ้ื นดนิ และชะลา้ งดนิ นน้ั ลงสแู่ มน่ า้ํา และมหาสมทุ ร เกดิ เปน็ หว่ งโซม่ ลพษิ พลาสตกิ ทก่ี ระจายไปทว่ั โลกขณะน้ี นกั วทิ ยาศาสตรพ์ บวา่ สตั วน์ า้ํา ใน ทะเลทกุชนดิ และแมแ้ตอ่จุจาระของมนษุยจ์ากทว่ัโลกตา่งมี เมด็ พลาสตกิ ละเอยี ดปนเปอ้ื น ซง่ึ กไ็ มน่ า่ แปลกใจอะไร เพราะ เมอ่ื ไมน่ านมาน้ี นกั ดาํา นา้ํา ไดพ้ บกบั ถงุ พลาสตกิ และกระดาษ หอ่ ทอฟฟน่ี อนนง่ิ อยบู่ นพน้ื มหาสมทุ รในจดุ ทเ่ี ชอ่ื วา่ ลกึ ทส่ี ดุ ในโลก ยง่ิ พลาสตกิ จาํา นวนเยอะมากเทา่ ไหร่ โลกกย็ ง่ิ รอ้ นขน้ึ เทา่ นน้ั เพราะกระบวนการยอ่ ยสลายของมนั จะปลอ่ ยกา๊ ซ
เรอื นกระจกออกมาอยา่ งหลกี เลย่ี งไมไ่ ด้ เพราะมนั ถอื กาํา เนดิ มาจากผลพลอยไดข้ องการผลติ นา้ํา มนั

ถา้ ยงั คลางแคลงใจอยลู่ ะ่ ก็ หลกั ฐานวา่ เรากาํา ลงั จดุ ไฟเผา บา้ นของตวั เองกาํา ลงั แสดงผลในรปู ของฤดรู อ้ นทอ่ี ณุ หภมู ิ ทะลปุ รอทถงึ 45 องศาเซลเซยี สในปารสี และคาดวา่ เมอื ง อน่ื ๆในยโุ รปจะประสบชะตากรรมเดยี วกนั การใชถ้ งุ ผา้ ทกุ ครง้ั และลดการใชร้ ถโดยไมจ่ าํา เปน็ ถอื วา่ เปน็ วธิ กี ารทง่ี า่ ยดาย เสยี นก่ี ระไร เทยี บกบั ความอยรู่ อดของ “บา้ น” ของเราหลงั น้ี